Liceum Ogólnokształcące nr IX zajmuje gmach położony przy ulicy Piotra Skargi29/31.

Okazała budowla została wzniesiona na przełomie XIX/XX w. Wmiejscu odlewni dział i dzwonów we Wrocławiu. Liczne szkice z lat 1887-1889 dokumentują proces nabywania kolejnych, sąsiednich działek, w wyniku którego szkoła, która początkowo miała liczyć jedynie 18 izb lekcyjnych, uzyskała 43 sale, łaźnię, czytelnię ludową, muzeum szkolne,mieszkania służbowe i sklepy na parterze z powierzchnią magazynową w piwnicach. Był to największy istniejący wówczas we Wrocławiu budynek. Szkołę zaprojektowano w linii zabudowy wąskiej ulicy i chcąc zapewnić w izbach lekcyjnych wystarczającą ilość światła, zastosowano wyższe niż zazwyczaj kondygnacje, natomiast sklepy usytuowano na najgorzej oświetlonym parterze. Gmach otrzymał lico elewacji frontowej z jasnej, żółtej cegły, bogato zdobionej glazurowanymi kształtkami w kolorze zielonym i brązowym. W głębi posesji wzniesiono także salę gimnastyczną z mieszkalną dobudówką. Architektura szkoły zdobionej sterczynowymi szczytami i portalami z wimpergami jest przykładem neogotyku nawiązującego do wzorców szkoły hanowerskiej. Autorami projektu byli czołowi architekci niemieccy - Richard Plueddeman i Karl Klimm. Budynek szkoły, pomimo toczącej się wojny, przetrwał do 1945 roku.Dopiero w czasie bombardowania miasta 1 kwietnia 1945 r. igigantycznego pożaru w następnym dniu, budynek uległ uszkodzeniu i zdewastowaniu. Szczególnie ucierpiały pomieszczenia na parterze. W gruzach legła północna część budynku. Zniszczone zostało otoczenie szkoły. Po częściowym remoncie gmachu szkolnego i odbudowie, ale bez skrzydła północnego, zlokalizowano tu Szkołę Podstawową Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, która później otrzymała Nr 51. Szkoła rozpoczęła pracę 1września 1949 r. W pierwszym roku pracy uczyło się w 12 oddziałach 361 dzieci.

Kierowali nią w latach 1949-1953 kolejno:

* * Jadwiga Brzezińska

* * Alicja Makohowska

* * Julia Sarzyńska.

Z dniem 1 września 1953 r. kierownictwo szkoły objął Konstanty Stankiewicz.1 września 1954 r., decyzją Ministra Oświaty, Szkołę podstawową Nr 51 przekształcono na Szkołę Podstawową i Liceum Ogólnokształcące. Placówka tym samym otrzymała status rozwojowej szkoły 11-letniej. W roku szkolnym 1954/55 utworzono dwie klasy licealne, do których przyjęto 81 uczniów. W roku szkolnym 1957/58 placówka osiągnęła pełny stopień organizacyjny. Szkoła podstawowa liczyła 333 uczniów w 13 oddziałach, a liceum 255 uczniów w 8 oddziałach. W tymże roku, po raz pierwszy w historii liceum, mury szkoły opuściło 33 absolwentów ze świadectwem dojrzałości.16 kwietnia 1959 r. Ministerstwo Oświaty nadało szkole imię Juliusza Słowackiego.

Myśl przyjęcia imienia wieszcza zrodziła się na początku 1959 r. Zbliżało się 10-lecie powstania szkoły i 5 rocznica utworzenia liceum.Rok 1959 ogłoszono Rokiem Słowackiego, w związku ze 150 rocznicą urodzin i 110 rocznicą śmierci poety. We Wrocławiu Rok Słowackiego obchodzono szczególnie uroczyście z racji dwukrotnego pobytu poety w nadodrzańskim grodzie. Wniosek o nadanie imienia autora "Kordiana" uchwalony na posiedzeniu Rady Pedagogicznej 28 stycznia 1959 r., motywowano tym, że szkoła znajduje się najbliżej miejsca, gdzie w marcu 1831 r. zatrzymał się poeta w hotelu "Pod Złotą Gęsią" przy dzisiejszej ulicy Ofiar Oświęcimskich. Nieopodal szkoły, na ulicy Fredry i Dworcowej zamieszkał poeta 1848 r. Tu we Wrocławiu, spotkał się z matką - Salomeą Becu. Przy ulicy Świdnickiej, w księgarni Bogumiła Korna, można było już za życia poety nabywać jego utwory. Uroczystość nadania szkole imienia Juliusza Słowackiego odbyła się 9 maja 1959 r. Zgromadziła ona w auli licznych gości i młodzież szkolną. Aktu nadania dokonał Kurator Okręgu Szkolnego Stanisław Dąbrowski. Z tej okazji na frontonie gmachu szkoły wmurowano tablicę okolicznościową, którą odsłonił profesor Uniwersytetu Wrocławskiego - Bogdan Zakrzewski -wybitny znawca twórczości patrona szkoły. Obecnie tablica ta znajduje się w holu wejścia do szkoły, a na frontonie budynku od 7 czerwca 1996 r. widnieje tablica poświęcona Carlowi von Weberowi ufundowana przez Towarzystwo Miłośników Wrocławia. Z okazji nadania imienia w budynku szkoły urządzono wystawę, na której dzięki pomocy Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, zgromadzono pamiątki związane z twórczością poety. W 13 lat później, 25 marca 1972 r., w holu budynku umieszczono medalion poety, według znanego portretu, oraz cytat z jego utworu "Żyłem z wami, cierpiałem i płakałem z wami". W listopadzie 1975 r. w auli szkoły umieszczono olejny portret patrona szkoły autorstwa Jerzego Zyndwalewicza - znanego wrocławskiego artysty plastyka. Do roku 1966 do liceum przyjmowano absolwentów 7-klasowej szkoły podstawowej. Klasy licealne nosiły wówczas oznaczenia: ósme, dziewiąte, dziesiąte, jedenaste.

W roku szkolnym 1966/67 rozpoczęto wdrażanie ostatniego etapu realizacji programu ośmioklasowej szkoły podstawowej. W tym roku do liceum nie przyjęto uczniów do klasy programowo najniższej. W następnym roku szkolnym w liceum rozpoczęły naukę klasy pierwsze realizujące zreformowany program. Klasy pracujące w oparciu o poprzedni program, zachowując dotychczasowe oznaczenia, stopniowo opuszczały liceum. W roku szkolnym 1970/71 liceum osiągnęło pełny status organizacyjny i ukończyło wdrażanie reformy szkolnej. Od 1 września 1956 roku zaprzestano naboru uczniów do klas pierwszychszkoły podstawowej. W tym czasie utworzono szkołę podstawową Nr 63,która stopniowo dochodziła do pełnego statusu organizacyjnego,przyjmując dzieci w wieku szkolnym z rejonu dotychczasowej placówki.Jednocześnie w sposób naturalny kończyły w niej naukę najwyższe programowo klasy podstawowe. Ostatnia opuściła szkołę w czerwcu 1963 r. Szkoła Podstawowa Nr 63 zajęła południowe skrzydło budynku szkolnego. Mieściła się tam do 1972 r. W czasie wakacji tego roku przeniosła się do nowowybudowanego gmachu przy ulicy Menniczej. Pomieszczenia po niej przejęło liceum. Jedynie na parterze południowego skrzydła umieszczono Wojewódzką Bibliotekę Pedagogiczną, która mieściła się tam do 1979 r.15 grudnia 1967 r. dyrekcja wystąpiła z wnioskiem o nadanie liceum prawa posiadania sztandaru. Po uzyskaniu zgody, 30 kwietnia 1969 r. odbyła się uroczystość wręczenia sztandaru ufundowanego przez Komitet Rodzicielski. Na prawej stronie płatu sztandaru, na czerwonym tle umieszczono haftowany srebrem plastyczny wizerunek orła białego w półotoku z napisem "Służymy Polsce Ludowej". Na lewej stronie, na białym tle, znalazła się wyhaftowana podobizna patrona szkoły według powszechnie znanego portretu i napis "IX Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego we Wrocławiu".

W roku szkolnym 1967/68 liceum uzyskało zgodę na prowadzenie nauki języka łacińskiego jako trzeciego obowiązkowego języka obcego. Na początku lat siedemdziesiątych rozpoczęto stopniowe wprowadzanie profilowanych klas. Pierwszą klasę sprofilowaną utworzono na początku roku szkolnego 1969/70. 1 września 1970 r. utworzono po jednej klasie pierwszej: biologiczno-chemicznej, matematyczno-fizycznej i humanistycznej. W klasie humanistycznej wprowadzono, jako nadobowiązkowy język grecki, którego naukę prowadzonoprzez cztery lata. W następnych latach zwiększono do dwóch oddziałówklasy biologiczno-chemiczne i matematyczno-fizyczne. Z dniem 1 września 1973 r. utworzono klasę z poszerzonym programem nauczania języka francuskiego. W końcu roku szkolnego 1978/79 zakończyła pracę klasa humanistyczna.

W roku szkolnym 1975/76 w czterech klasach trzecich wprowadzono jako przedmiot nauczania informatykę. 1 września 1978 r. decyzją Kuratora Oświaty i Wychowania utworzono zbiorczy zakład szkolny o nazwie Zespół Szkół Ogólnokształcących Nr 3we Wrocławiu. W jego skład weszły: IX Liceum Ogólnokształcące im.Juliusza Słowackiego i IV Liceum Ogólnokształcące dla Pracujących. Kierujący szkoła od 1953 r. dyrektor Konstanty Stankiewicz przeszedł na emeryturę w 1972 r. Z dniem 1 sierpnia 1972 r. funkcję dyrektora objął Adam Kiewicz, pracujący od 1945 r. na różnych stanowiskach w szkolnictwie i ruchu młodzieżowym. Bezpośrednio przed objęciem kierownictwa liceum był komendantem Dolnośląskiej Chorągwi ZHP. W roku 1974 w szkole utworzono stanowisko komendanta Szczepu ZHP, a w 1975 r.stanowisko pedagoga szkolnego. W latach siedemdziesiątych ważnym elementem wychowania młodzieży były działania zmierzające do przybliżenia uczniom postaci, idei i dorobku patrona szkoły. Wyrażały się one dogłębną realizacją treści programowych i biografii wieszcza. Dla uczniów klas drugichorganizowano corocznie konkurs wiedzy o Juliuszu Słowackim. Jego postać i twórczość przybliżały wieczornice i koncerty poezji. Dobrze służyły temu organizowane sesje i wystawy okolicznościowe.W latach osiemdziesiątych odżył we Wrocławiu projekt upamiętnienia związków Słowackiego z miastem w postaci budowy pomnika. IX Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego odpowiedziało natychmiast wzmożonymi działaniami w postaci propagowania idei budowy pomnika i zbiórki pieniędzy na ten cel. Przeprowadzono akcję dobrowolnych składek wśród grona pedagogicznego i młodzieży, zorganizowano loterię fantową, z której dochód przeznaczono w całości na budowę pomnika. Uczniowie liceum odwiedzili wrocławskie zakłady, w których sprzedawali cegiełki na budowę pomnika oraz przez lokalne radiowęzły przybliżali pracownikom sylwetkę poety.

W marcu-kwietniu 1984 działania związane z budową pomnika przybrały na intensywności. Jednocześnie z inicjatywy wicedyrektor szkoły Grażyny Wojtkowiak, szkolnego koła TMW w ścisłym porozumieniu z Zarządem TMW, liceum przystąpiło do organizacji I Zlotu Szkół im. Juliusza Słowackiego z całej Polski. Odbył się on w dniach 6-8 maja 1984 r.Jego centralnym punktem stało się odsłonięcie pomnika, który 25 kwietnia został uroczyście przewieziony do Wrocławia w asyście również delegacji uczniów IX LO, witany przez nich w porcie i w czasie przejazdu przez miasto. Szczególnym przeżyciem było zatrzymanie pojazdu przewożącego pomnik przed budynkiem IX LO, kiedy młodzież spontanicznie i ze wzruszeniem witała kwiatami swego patrona. Od tego dnia datowały się niekończące się wypady młodzieży do miejsca, w którym miał być usytuowany pomnik, w celu obserwacji postępujących prac. I Zlot - ze względu na jego rangę - zaktywizował młodzież i grono pedagogiczne, okazał się działaniem czasochłonnym i niełatwym, wyzwolił jednocześnie wiele inicjatywy, ofiarności, dobrej woli. Oficjalne spotkanie uczestników I Zlotu nastąpiło w czasie apelu na dziedzińcu IX LO. Udziałem swoim zaszczycili młodzież: Jan Dobraczyński - pisarz, wicewojewoda D.Wielbińska, Kurator Oświaty i Wychowania M.Kwiatkowski. Punktem kulnminacyjnym było uroczyste odsłonięcie pomnika.Zloty stały się coroczną tradycją. Zawsze w rocznicę odsłonięcia pomnika (6 maja) IX LO gości delegacje liceów z całej Polski, mających wspólnego patrona, a jest ich 12. Przyjazne kontakty owocują również spotkaniami w innych miejscowościach, np. delegacja IX LO uczestniczyła w odsłonięciu pomnika Słowackiego w Miłosławiu pod Poznaniem, w rajdzie Słowaka z inicjatywy chorzowskiego liceum, na uroczystości wręczenia sztandaru Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego w Grodzisku Wielkopolskim, w odsłonięciu pomnika Słowackiego w Warszawie w 2002 r.czy nadaniu imienia patrona Auli w Karwinie na Zaolziu.Tradycję Zlotów IX Liceum Ogólnokształcące uważa za integralne zjawisko życia placówki, których kontynuowanie wydaje się oczywiste i słuszne. Od lat dziewięćdziesiątych ideę zlotu szkół im. Juliusza Słowackiego kontynuują placówki o tym imieniu w całej Polsce, a delegacje nauczycieli i młodzieży naszej szkoły systematycznie w nich uczestniczą.

Początek lat osiemdziesiątych przyniósł wzrost napięcia społecznego w Polsce, spowodowanego kryzysem polityczno-gospodarczym. Wydarzenia te znalazły swoje odbicie w naszym liceum. W 1981 r. nastąpiła zmiana na stanowisku dyrektora. Po odejściu dyrektora Adama Kiewicza kierownictwo szkoły objął Ryszard Gąsiorowski. Młodzież naszego liceum bardzo uważnie śledziła życie polityczne Kraju. Wielu licealistów w owym czasie zaangażowało się we współpracę z Waldemarem Fydrychem "Majorem" w "Pomarańczowej Alternatywie" iinnych organizacjach. Na zaproszenie Liceum im. Słowackiego ze Skarżyska Kamiennej w początkach czerwca 1988 r. uczniowie klasy III H wzięli udział w "symbolicznym" pogrzebie dowódcy zgrupowania partyzanckiego AK w Górach Świętokrzyskich - Jana Piwnika ps. "Ponury". Pogrzeb odbył się na "Wykasie" w Wąchocku. Była to niezwykła lekcja historii dla wszystkich uczestników. W kronice szkolnej możemy przeczytać: "wyjazd ten był dla nas nie tylko udaną wycieczką, ale przede wszystkim wspaniałą lekcją historii i patriotyzmu. Może to dziwne, ale dopiero teraz z wielką dumą chciałoby się powiedzieć :Jestem Polakiem". W tym samym roku 1988, 11 listopada przypadała 70 rocznica Odzyskania Niepodległości. W naszym liceum odbyła się dzielnicowa uroczystość. Wielu wysokich rangą gości zadziwionych było programem obchodów, które przygotowała młodzież pod kierunkiem prof. Marii Kolasińskiej, prof. Barbary Czuchy i prof. Izabeli Koziej. 100 osobowy chór śpiewał pieśni patriotyczne w strojach z okresu Powstania Listopadowego, recytacji i odniesień historycznych nie było końca. Imponującą mapę II Rzeczypospolitej wykonaną przez ucznia Piotra Wanata zawieszono w auli,gdzie zajmowała całą ścianę na scenie, a zaznaczone na niej miejsca bitew zrobiły wielkie wrażenie. Uroczystość była manifestacją patriotyczną uczniów i nauczycieli.

Zbliżał się czas transformacji. W środowisku nauczycielskim w latach osiemdziesiątych odgrywała "Solidarność Nauczycielska". Od listopada 1988 r. w budynku naszego liceum w sali nr 3 mieściła się redakcja miesięcznika, odbywały się spotkania Sekcji Oświaty NSZZ "Solidarność" poświęcone sytuacji w kraju. Tu wielu nauczycieli i pracowników oświaty zapoznawało się i dyskutowało nad projektami zmian prawa oświatowego. Zmieniało polską rzeczywistość.W szkole w drugiej połowie lat osiemdziesiątych wprowadzono nową tradycję - obozy naukowe (tygodniowe wyjazdy klas z realizowanym programem lekcyjno-turystycznym). Nadto od 1987 r. pan dyrektor Ryszard Gąsiorowski z grupą nauczycieli nawiązał współpracę z Liceum w Pradze. Rozpoczął się czas wymian młodzieżowych, wymiany doświadczeń kadry pedagogicznej. Dwa lata później rozszerzono współpracę o kontakty z liceum z Hemingen w NRF. Taki kierunek działań szkoły zyskał uznanie uczniów i rodziców. W kolejnych latach szkoła wzbogacała swoje kontakty o inne kraje europejskie.

Decyzją Rady Pedagogicznej w roku szkolnym 1990/91 utworzono klasy autorskie: teatralną i matematyczno-fizyczno-informatyczną. Autorką klasy teatralnej była prof. Halina Wereszczuk-Libicka, a matematyczno-fizyczno-informatycznej prof. Piotr Kolniak. Nabór do nowootwieranych klas odbywał się w kwietniu poprzez wcześniejsze egzaminy. Jedną z ciekawych inicjatyw klasy teatralnej było przygotowanie sztuki pt. "Świat na opak" w reżyserii wrocławskiego aktora Krzysztofa Dracza, którą młodzież zaprezentowała w maju 1992 r.na Europejskim Festiwalu Młodzieży w Paryżu. Natomiast uczniowie klasy matematyczno-fizyczno-informatycznej uczestniczyli w pierwszych Europejskich Targach Informatycznych CEBIT '92 w Hanowerze, biorąc czynny udział w seminariach i dyskusjach. W roku 1990 połączony zespół rodziców, uczniów i nauczycieli pracował nad regulaminem utworzenia i funkcjonowania nowego ciała opiniującego pracę szkoły pod nazwą Rady Szkoły. Parce zakończono w styczniu 1991 r. Pierwszym przewodniczącym Rady Szkoły został prof. Marek Sikora -ojciec uczennicy z klasy matematyczno-fizyczno-informatycznej. Został zapoczątkowany nowy etap tworzenia prawa wewnętrznego. Ten proces potrwa wiele lat. Przełom lat 80 -90 to czas przemian politycznych, prawnych, otwierania się na kontakty z Europą i światem. Uczennice naszego liceum Anna Kemałow, Olga Zawada i Dorota Gejdel jako pierwsze uczennice polskiego liceum brały udział w obradach Europejskiego Parlamentu Młodzieży w listopadzie 1991 r. w Barcelonie, przygotowując rezolucję dla Europejskiego Parlamentu. W latach następnych nasi uczniowie będą systematycznie reprezentować Wrocław i Polskę w Europie.Problematyka europejska będzie stałym elementem zainteresowań i działań szkolnych. Nawiązana została współpraca ze szkołami w Danii, Anglii, Niemczech, Włoszech i Czechach. Wymiany młodzieżowe odbywają się dwustronnie, młodzież mieszka w domach swoich partnerów, poznaje kulturę, obyczaje, zwyczaje i język. Zostają złamane dotychczasowe stereotypy myślenia o sąsiadach.

Innym kierunkiem pracy szkoły było i jest zapraszanie na spotkania w szkole ważnych, znaczących postaci życia politycznego, kulturalnego i naukowego. W styczniu 1990 r. gościł w szkole prof. Henryk Samsonowicz - Minister Edukacji, który spotkał się z młodzieżą i nauczycielami, z sekcją Oświaty NSZZ "Solidarność". Rozmowy dotyczyły prac przygotowawczych nad ustawą o systemie oświaty. W maju 1992 r. gościliśmy wicepremiera Krzysztofa Bieleckiego. Dwa lata później gospodarską wizytę złożył Minister Edukacji Kazimierz Dera, od którego dyrektor Izabela Koziej uzyskała sporą kwotę na generalny remont dachu szkoły. W 2002 r. gościliśmy prof. Leona Kieresa, prezesa Instytutu Pamięci Narodowej, z którym młodzież rozmawiała o zadaniach Instytutu i problemach wynikających z zaszłości historycznych. W marcu 2003 r. Minister Obrony Narodowej Janusz Szmajdziński odbył lekcję WOS o wstąpieniu Polski do struktur NATO i o konflikcie irańskim. Systematycznie w auli szkolnej odbywały się spotkania z lokalnymi politykami i działaczami samorządowymi, by przybliżyć młodzieży struktury władzy i stworzyć warunki do dyskusji. W drodze wyróżnienia za prowadzoną działalność, dyrektor szkoły wraz z samorządem szkolnym, otrzymała i odebrała w Auli Leopoldyńskiej od Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego prof. Romualda Gelesa, wydawcy Małgorzaty Niezabitowskiej, redaktora Waldemara Kuczyńskiego - księgę "Dziesięciolecie Polski Niepodległej 1989 -1999", będącą monumentalnym dziełem ukazującym przemiany, jakie nastąpiły w czasie pierwszych dziesięciu lat istnienia III Rzeczypospolitej. Księga zasiliła zbiorybiblioteki szkolnej. W początkach lat dziewięćdziesiątych na urlopie rocznym przebywał dyrektor Ryszard Gąsiorowski. Obowiązki pełniły w roku szkolnym 1991/92 wicedyrektor Władysława Rokicka, a w 1992/93 wicedyrektor Izabela Koziej. Dyrektor Ryszard Gąsiorowski przechodzi do innej pracy. Społeczność szkolna straciła w jego osobie sprawnego organizatora, życzliwego sprawom uczniów, nauczycieli i rodziców. Za namową Rady Pedagogicznej do konkursu na dyrektora szkoły przystępuje IzabelaKoziej. Wygrywa konkurs i obejmuje funkcję dyrektora naczelnego na 5-letnia kadencję. Obecnie pełni ten urząd trzecia kadencję. Lata dziewięćdziesiąte to kontynuowanie tradycji Zlotów Szkół im Juliusza Słowackiego. Nasze Liceum ochrzczono "Matką" Zlotów, a chorzowskie liceum z prof. Andrzejem Królem na czele - "Ojcem". Rodzina szkół Juliusza Słowackiego powiększyła się w 1996 r. po przystąpieniu do niej Gimnazjum Realnego im Juliusza Słowackiego z Karwiny w Czechach oraz Seminarium Nauczycielskiego w Krzemieńcu na Ukrainie. W życiu społeczności szkolnej patron odgrywa ważną rolę. Z Jego osobą związane są różne uroczystości szkolne. Rok 1999 został ogłoszony rokiem Juliusza Słowackiego. Uroczystości obchodów 190-lecia urodzin i 150-lecia śmierci poety obchodziliśmy bardzo uroczyście. Szkoła świętowała również 40-lecie nadania imienia patrona. 16 kwietnia 1999r. w auli szkolnej odbywały się uroczystości okolicznościowe wraz z koncertem dla licznie zgromadzonych gości (Prezydent Miasta Bogdan Zdrojewski, Dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich dr Adolf Juzwenko, Prezes TMW prof. Leonard Smołka i inni). Gościem szczególnym był prof.. Bogdan Zakrzewski, który dokonał uroczystego otwarcia sali lekcyjnej nr 60 i nadał jej imię Juliusza Słowackiego. Uroczystość okolicznościową i sesję naukową przygotował wraz z młodzieżą prof. Mieczysław Maksymiuk - pomysłodawca. Druga część obchodów Roku Słowackiego przypadła na jesień. Wraz z Instytutem Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, Towarzystwem Literackim im. Adam Mickiewicza w naszym liceum została przygotowana sesja naukowa poświęcona pamięci autora "Kordiana". W dniu 9 listopada 1999 r. w Auli Leopoldyńskiej Uniwersytetu Wrocławskiego sesję otworzył prof. Jan Miodek, a referaty wygłosili prof. Mieczysław Inglot, prof. Jacek Kolbuszewski, prof. Krzysztof Biliński (absolwent IX LO). Dalsza część sesji toczyła się już w auli IX LO, gdzie prof. Marian Ursel mówił o "Frenetyźmie i jego funkcji w twórczości Juliusza Słowackiego". Wiele kontrowersji wzbudził referat mgr Radosława Wyczlińskiego "Juliusz Słowacki hossy i bessy nie tylko giełdowe", po którym odbyła się dyskusja. Sesję zakończyły występy muzyczne uczniów szkoły i odśpiewanie "Testamentu" - hymnu zlotów szkół. Sesji naukowej towarzyszyła wystawa plakatów pt. "Mój Słowacki". Prace wyróżnionych uczniów zdobiły korytarze szkolne do końca roku. Tę część obchodów Roku Patrona przygotowała ze swoimi uczniami prof. Krystyna Bilińska we współpracy z Filologią Polską. 28 kwietnia 1999 r. odbyły się w szkole pierwsze "Targi Polityczne", a podczas Salonu Politycznego uczniowie dyskutowali z czołowymi przedstawicielami AWS, SdRP, UW, PSL i UP o programach politycznych, kwestii integracji europejskiej, NATO,wydarzeniach w Kosowie. Targi staną się kolejną coroczną imprezą organizowaną przez młodzież pod kierunkiem prof. Marka Jędrychowskiego, Nauczyciela WOS. Znaczący jest fakt utworzenia w szkole Klubu Europejskiego (prof. Marek Jędrychowski) oraz współpraca z klubem ROTARY (prof. Mieczysław Maksymiuk). Młodzież szkolna od lat współpracuje z Teatrem Polskim. Oprócz systematycznego uczestniczenia w premierach teatralnych, młodzież bierze udział w konkursie na recenzję przedstawień w ramach Klubu 1212, działającym przy Teatrze Polskim (opiekun prof. Mieczysław Maksymiuk).

Od 1 września 1999 r. uległ zmianie ustrój szkoły. W Polsce zostały utworzone 6-letnie Szkoły Podstawowe, 3-letnie Gimnazja, a od 1 września 2002 r. 3-letnie Licea na podbudowie Gimnazjum. Zmiana ta objęła również programy szkolne, zmieniła się także formuła Egzaminu Dojrzałości na Egzamin Maturalny - zewnętrzny (pierwsza próba egzaminacyjna odbyła się w 2002 r, a pierwsza matura zewnętrzna będzie miała miejsce w r. 2005). Z dniem 1 września 2002 r. IX Liceum Ogólnokształcące zostało przekształcone w trzyletnie Liceum Ogólnokształcące nr IX im. Juliusza Słowackiego na podbudowie gimnazjum i wchodzi w skład ZSO Nr 3. Z dniem 1 września 2003 r. decyzją Rady Miejskiej Wrocławia powstało Gimnazjum Nr 10 z Oddziałami Dwujęzycznymi z językiem hiszpańskim - bezobwodowe dwa oddziały, do których nabór odbywa się wcześniej na podstawie testu predyspozycji językowych. Inauguracja roku szkolnego w Gimnazjum dwujęzycznym odbyła się z udziałem Ambasadora Hiszpanii, przedstawicieli ministerstwa, władz wojewódzkich i miejskich. Młodzież gimnazjalna i licealna wspólnie pracuje w samorządzie szkolnym, uczestniczy w różnych działaniach i imprezach, np. w styczniu 2004 r. wspólnie organizowali Sztab Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy wraz z wicedyrektor Grażyną Kusiak-Kozik.

W ostatnich latach powstały szkolne kluby literackie, kabarety szkolne, zespół tańca irlandzkiego, chór szkolny i inne inicjatywy. Nie sposób w krótkiej formie opisu przedstawić historię szkoły, toteż zapis ten stanowi zarys opisu historii szkoły - niedoskonały, ale zawsze możemy go uzupełnić. Nasza Szkoła - IX Liceum Ogólnokształcące to przede wszystkim ludzie. Tworzymy Wielką Rodzinę nauczycieli i uczniów (naczynia połączone)- każdy z nas ma żywo w pamięci swoich podopiecznych i swoich nauczycieli, każdy ma własne wspomnienia, doznania, uczucia. Jubileusz 50-lecia jest okazją do wspomnień. Wielu wspaniałych nauczycieli spędziło niemal całe swoje życie zawodowe w tej szkole. Absolwenci tego Liceum piastują poważne stanowiska, są dumą szkoły. Szkoła była ich domem, ich Rodziną. Małą Ojczyzną, w której dojrzewała wiedza, świadomość wrażliwość i miłość. Opracowanie przygotowano na podstawie dokumentacji archiwalnej, kronik szkolnych, księgi pamiątkowej 25-lecia, opracowania A.Gryglewskiej "Richard Plueddeman - Architekt Wrocławia 1846-1910".